thumb|Złota Bulla Ludwika IV thumb|Alterhof – rezydencja Wittelsbachów w Monachium thumb|Moneta z 1314 z napisami +LVDOVICV•S• REX i +TVRONVS•CIVIS thumb|Klasztor w Ettal, jedna z fundacji Ludwika IV
Ludwik IV Bawarski, Ludwik IV Wittelsbach (ur. 1282/1287 w Monachium, zm. 11 października 1347 w Puch k. Fürstenfeldbruck) – książę Bawarii od 1294, hrabia Palatynatu od 1329, król niemiecki od 1314, cesarz rzymski od 1328. Był pierwszym królem i cesarzem rzymskim z rodu Wittelsbachów.
Konflikt z Habsburgami Ludwik Bawarski był synem księcia Górnej Bawarii Ludwika II Mocnego Wittelsbacha i jego trzeciej małżonki Matyldy Habsburg, młodszym bratem Rudolfa I. Osierocony po wczesnej śmierci rodziców, dopiero w 1310 roku otrzymał należny mu nadział po ojcu. Teren Bawarii był wówczas miejscem sporu między Wittelsbachami a Habsburgami. W 1313 roku Ludwik pokonał wojska habsburskie w bitwie pod Gammelsdorf, w konsekwencji Wittelsbachowie rozszerzyli obszar panowania o Dolną Bawarię. Ten sukces wydawał się Luksemburgom najlepszą rekomendacją dla Ludwika jako kontrkandydata do tronu po zmarłym w 1313 roku Henryku VII przeciw Fryderykowi Pięknemu.