Ogółem podczas wojny zimowej Jorma Sarvanto zgłosił 13 (12 i 5/6) zestrzeleń samolotów przeciwnika, co stawiało go na pierwszym miejscu wśród fińskich pilotów myśliwskich. Brał również udział w atakach szturmowych na cele naziemne. Wkrótce potem napisał książkę o swych przeżyciach wojennych (Havittajalentajana Karjalan taivaalla – Pilot myśliwski nad Karelią). W połowie 1940 roku jego eskadra została przezbrojona w samoloty Brewster F2A Buffalo. Na nich wziął udział w działaniach tzw. wojny kontynuacyjnej, początkowo jako zastępca dowódcy, później dowódca eskadry, zestrzeliwując kolejne cztery samoloty radzieckie. Ostatnie ze swych 17 (16 5/6) zwycięstw odniósł 9 maja 1943 roku. Wkrótce potem rozpoczął studia na Akademii Wojskowej, po których otrzymał stanowisko dowódcy rezerwowego dywizjonu uzupełnień (Täydennyslentolaivue 35, TLeLv 35). Po zakończeniu wojny był między innymi komendantem szkoły lotniczej w Kauhava i attaché wojskowym w Londynie. Ze służby odszedł w 1960 roku.
Był odznaczony między innymi fińskimi Orderem Krzyża