30 sierpnia na postawione przez UC-5 w estuarium Tamizy pole minowe wpłynęły trzy jednostki: zbudowany w 1911 roku brytyjski parowiec „Bretwalda” (4037 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Newcastle do Marsylii, który uratowano osadzając na mieliźnie (obyło się bez strat w ludziach); nowy brytyjski parowiec „Honiton” (4914 BRT), przewożący kukurydzę i siemię lniane z Buenos Aires do Hull, który mimo osadzenia na mieliźnie został ostatecznie stracony (nikt nie zginął) oraz francuski parowiec „Saint Chamond” (2866 BRT), płynący pod balastem z Rouen do Newcastle (statek został uszkodzony). Kolejny sukces okręt zanotował 8 września, kiedy to na południe od Folkestone ze stratą 3 ludzi zatonął brytyjski kablowiec „Monarch” (1122 BRT). 19 września więcej szczęścia miał szwedzki parowiec „Tord” (1313 BRT), transportujący drewno z Hudiksvall do Hawru, który bez strat w załodze doznał uszkodzeń u ujścia Tamizy. 4 października nieopodal Folkestone uszkodzony został też brytyjski parowiec „Enfield” (2124 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Newcastle do Saint-Nazaire (nikt z załogi nie zginął). Dwa dni później na zachód od Nieuwpoort wszedł na minę brytyjski pomocniczy trałowiec HMS „Brighton Queen” o wyporności 553 ts, który zatonął ze stratą 8 marynarzy.