USS Shenandoah (ZR-1) był pierwszym z czterech sterowców szkieletowych US Navy zbudowanym w latach 1922–1923 w Lakehurst Naval Air Station. Pierwszy lot odbył we wrześniu 1923. Przysłużył się rozwojowi Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w dziedzinie sterowców szkieletowych, jako pierwszy statek powietrzny przeleciał przez całą Amerykę Północną od Atlantyku do Pacyfiku. Po wykonaniu 57 lotów, Shenandoah rozbił się w wyniku uszkodzeń powłoki po uderzeniu szkwału nad Ohio w 1925 roku.
Projekt i konstrukcja Shenandoah pierwotnie miał mieć nadany numer FA-1 (od anglojęzycznego określenia Fleet Airship Number One), ale ostatecznie został określony mianem ZR-1. Sterowiec miał długość 210 m i ważył 36 ton. Miał zasięg 8000 km i mógł osiągać prędkość 110 km/h. Shenandoah został zbudowany w Lakehurst Naval Air Station w latach 1922–1923, w hangarze nr 1, który był na tyle duży, by pomieścić statek powietrzny tych rozmiarów. Części sterowca zostały wyprodukowane w fabryce Naval Aircraft Factory w Filadelfii. Lakehurst NAS służyła jako baza dla sterowców US Navy, a Shenandoah był jej pierwszym sterowcem szkieletowym. 200px|mały|lewo|Budowa USS Shenandoah w 1923r., szkielet sterowca