Papirus 53 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza oraz Dziejów Apostolskich, tekst kodeksu był dwukrotnie publikowany. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Zachowały się fragmenty dwóch kart kodeksu z tekstem Ewangelii Mateusza 26,29–40 oraz Dziejów Apostolskich 9,33–10,1. Tekst pisany jest w 24–25 linijkach na stronę. Zachowały się dwie karty kodeksu, obie z uszkodzeniami.
Pod względem paleograficznym wykazuje duże podobieństwo do oraz do korespondencji Hieroninosa. Podobieństwa zachodzą również do .
Nomina sacra pisane są skrótami.
Według Alanda jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich (m.in. Papirus 48 oraz Papirus 50). Od tego czasu odkryty został jeden wczesny rękopis Dziejów Apostolskich – Papirus 127.
Tekst Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland opisał go jako co najmniej „normal text” i zaklasyfikował do kategorii I. Pod względem tekstualnym jest bliski dla Chester Beatty I, , Kodeksem Synajskim, Watykańskim oraz Kodeksu Efrema.