W 1845 roku opublikował dramaty Chosroes Wielki i Symbat I.
Teatr ormiański w XIX wieku thumb|250px|Digin Siranyjsz (1907) W XIX wieku teatr ormiański rozwijał się głównie poza granicami kraju. Proces ten zapoczątkowali jeszcze w epoce nowożytnej mechitarzyści. Z jednej strony zakładane przez ten zakon teatry kontynuowały rodzime tradycje, z drugiej zaś ich działalność przyczyniła się w dużej mierze do powstania narodowych teatrów państw Wschodu. W 1810 roku działalność teatralną w Stambule prowadził mechitarzysta Minas Pyżiszkian. W latach 1815–1817 działał prywatny teatr braci Düzjan, który prawdopodobnie czerpał z doświadczeń teatru Pyżiszkiana. W 1836 roku w Smyrnie utworzono teatr przy szkole im. Mesropa Masztoca. W połowie XIX wieku w Stambule znane były trzy teatry ormiańskie: Aramjan Thatron, założony przez Howannesa Gaspariana w 1846 roku i działający przez dwadzieścia lat, oraz prowadzone przez literatów Srapnona Hekimiana i Mkrticza Pesziktaszliana teatry dzielnicowe. Wystawiano w nich zarówno obce sztuki, jak i odwołujące się do historii Armenii. Założony przez Gedika-Paszę w Stambule w 1869 roku Teatr Osmański wystawiał sztuki ormiańskie i tureckie autorstwa Hagopa Wartowiana.