Jan Kazimierz Dudziak (ur. 12 sierpnia 1928 w Pasierbcu, zm. 17 listopada 2003 w Tarnowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor prawa kanonicznego, wykładowca Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.
Życiorys Pochodził z parafii Pasierbiec. Jego brat Józef również był kapłanem diecezji tarnowskiej. Święcenia kapłańskie otrzymał 4 maja 1952 z rąk biskupa tarnowskiego Jana Stepy. Przez rok był wikariuszem w Grybowie, następnie rozpoczął studia doktoranckie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po uzyskaniu licencjatu z teologii mianowany został prefektem w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Sprawując tę funkcję, jednocześnie dojeżdżał na seminaria doktorskie do swojego promotora Leszka Winowskiego, profesora KUL, który mieszkał we Wrocławiu. Doktorat uzyskał w 1957, a w 1965 otrzymał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim stopień doktora habilitowanego. Prowadził wykłady w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu i Wydziale Teologicznym Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego PAT w Krakowie. Przebywał na stypendiach naukowych na Katolickim Uniwersytecie w Louvain i Uniwersytecie Gregoriańskim.