Pogórze Wiśnickie (513.34) – mezoregion fizycznogeograficzny stanowiący wschodnią część Pogórza Zachodniobeskidzkiego, od zachodu sąsiadujący z Pogórzem Wielickim, od wschodu z Pogórzem Rożnowskim, od południa z Beskidem Wyspowym, od północy z Podgórzem Bocheńskim. W regionalizacji opracowanej przez Jerzego Kondrackiego położony jest między dolinami Raby na zachodzie i Dunajca na wschodzie, w nowszej wieloautorskiej regionalizacji z 2018 r. na wschodzie sięga tylko po dolinę Uszwicy i ciągnie się po północnej stronie Tymówki, zaś Pasmo Szpilówki i Sołtysie Góry włączono do Pogórza Rożnowskiego.
Topografia W regionalizacji Jerzego Kondrackiego północną granicę stanowi próg denudacyjny Pogórza Karpackiego o wysokości 60–80 m, za którym znajduje się Podgórze Bocheńskie. Od południa granica przebiega łagodnie z Beskidem Wyspowym. Biegnie wzdłuż rzeki Białki przez Wojakową na przełęcz między Kobyłą a Rogożową Górę. Z przełęczy doliną do Rajbrotu, stąd drogą przez Bytomsko do Żegociny. Dalej granica biegnie przez Kamionną, Nowe Rybie, Szyk, Kostrzę, Wilkowisko, Stróżę, Skrzydlną, Szczyrzyc i Raciechowice, Zasańską Przełęcz i pomiędzy Grodziskiem a Uklejną do Raby w Myślenicach. Raba stanowi zachodnią granicę oddzielającą Pogórze Wiśnickie od Pogórza Wielickiego.