Przejście CT (ang. charge transfer, zwane również „przejściem z przeniesieniem ładunku”) – szczególny rodzaj przejścia elektronowego, polegającego na tym, że elektron jednej cząsteczki (donora), przenosi się na niezajęty orbital drugiej cząsteczki (akceptora). Zjawisko to jest wynikiem pochłonięcia przez cząsteczkę fotonu, a jego mechanizm przedstawił Robert Mulliken. Charakterystyczną cechą przejść CT jest to, że po emisji fotonu cząsteczki wracają do stanu podstawowego i nie zmieniają się pod względem chemicznym.
Charakterystyka i rodzaje W widmie elektronowym kompleksu, w którym zachodzi przejście CT (tzw. „kompleks CT”), pojawia się dodatkowe pasmo absorpcji, niewystępujące w widmach oddzielnych składników. Pasmo to jest znacznie oddalone od pozostałych i pojawia się w zakresie widzialnym lub bliskiego ultrafioletu. Są one bardzo szerokie i mają dużą intensywność. Molowy współczynnik absorpcji sięga wartości 104 dm³ mol−1 cm−1, a moc oscylatora – 0,01–0,1.
Przejścia te głównie dotyczą związków kompleksowych. Wyróżnia się dwa rodzaje przejść z przeniesieniem ładunku: LMCT (ligand-metal charge transfer) MLCT (metal-ligand charge transfer)