Zhanguo Ce () – zbiór opowieści o wydarzeniach z okresu Walczących Królestw.
Najwcześniejsze wiarygodne informacje o tym dziele pochodzą z czasów dynastii Han, kiedy to cesarski bibliotekarz Liu Xiang miał zebrać i uporządkować w 33 księgi (pian) rozmaite anegdoty z czasów Królestw Walczących. Będące obecnie w obiegu wersje pochodzą z czasów songowskich. Poszczególne opowieści miały różnych, obecnie nieznanych autorów i było ich początkowo dużo więcej, na co wskazują odkrycia w Mawangdui nowych tekstów, częściowo jednak pokrywających się ze znanymi utworami ze zbioru Zhanguo CeZ. Słupski, Wczesne piśmiennictwo.., str.117-118.
Opisujące wydarzenia historyczne od 475 do zjednoczenia Chin w 221 p.n.e. opowieści uporządkowane są chronologicznie oraz według państw, których dotyczą. Mogą być traktowane jako dzieło historiograficzne (i dostarczają wielu informacji nieobecnych w innych źródłach z tego okresu), były też źródłem dla Sima Qiana, ale mają charakter raczej dzieła literackiego. Występują wśród opowieści typu perswazyjnego, uzasadniające ustami bohaterów określony sposób postępowania, lecz także rozrywkowego - jest to najwcześniejszy tekst chiński bezsprzecznie zawierający elementy komiczne.