thumb|Grób Beaty Hłasko na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Beata Hłasko, z domu Andrychiewicz (ur. 10 stycznia 1908 w Warszawie, zm. 9 listopada 1975 w Warszawie) – polska tłumaczka literatury skandynawskiej.
Córka Polaka i Norweżki. W latach 1928–1930 pracowała w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w latach 1931–1944 była korespondentką języków obcych w Izbie Przemysłowo-Handlowej w Warszawie. Od 1938 roku była drugą żoną Macieja Hłaski, ojca Marka. Była żołnierzem AK, uczestniczyła w powstaniu warszawskim. Od 1945 do 1949 r. była tłumaczką poselstwa norweskiego w Warszawie. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim kwatera 67, rząd 4, miejsce 26.
Tłumaczenia (wybór) z jęz. francuskiego i norweskiego Peter Christen Asbjornsen, Jorgen Moe, Zamek Soria Moria: baśnie norweskie (wespół z Adelą Skrentną; wybór i przedm. Adela Skrentna; oprac. graf. Adam Kilian; Wydawnictwo Poznańskie 1975; il. Marek Goebel, Krajowa Agencja Wydawnicza 1985, ) Lucien Farago, Panna Margeryta ( PAX 1975) Vera Henriksen, Zaczarowany kamień (PAX 1976) Sigurd Hoel, Droga na kraniec świata (Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich; Wyd. 2: Wydawnictwo Poznańskie 1976) Johan Borgen, Mały lord (Wydawnictwo Poznańskie 1977) Sigurd Hoel, Spotkanie u milowego słupa (oprac. graf. Emilia Freudenreich;