W roku 1934 budynek został przejęty przez naczelne dowództwo marynarki wojennej. W czasie II wojny światowej w podziemiach urządzono lazaret. W ostatnich dniach wojny górne kondygnacje budynku uległy uszkodzeniom. W roku 1946 budynek stał się siedzibą zakładów energetycznych Bewag, które przejęły obiekt na własność w roku 1952. W latach 1965–1967 do budynku dostawiono od strony Sigismundstraße dwa nowe skrzydła w konstrukcji stalowej według projektu architekta Paula Baumgartena.
W roku 1958 budynek został wpisany na listę obiektów zabytkowych. Wpis nie objął dobudowy z lat sześćdziesiątych.
W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych doszło do konfliktu władz konserwatorskich z użytkownikiem, który uważał, że spełnienie wymagań ochrony zabytków przy remoncie nadmiernie podniesie koszty.
Odnowienie trawertynowych płyt fasadowych wymagało uruchomienia nieczynnego kamieniołomu w okolicy Rzymu.
W marcu 2000 nowym użytkownikiem budynku zostały zakłady gazownicze Gasag, które w roku 2010 po wygaśnięciu umowy dzierżawnej przeniosły się do nowego budynku przy Hackescher Markt.