19 lipca 1917 r. Maria Satsi złożyła przed archimandrytą Sergiuszem (Zajcewem), przełożonym Monasteru Ziłantowskiego w Kazaniu, wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Tamara. Już w roku następnym mniszka Tamara została przełożoną żeńskiej wspólnoty Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej w Czeboksarach. W 1924 r. otrzymała godność ihumenii. Dwa lata później władze radzieckie zlikwidowały monaster, jednak mniszki żyły nadal we wspólnocie w dawnych zabudowaniach klasztornych (w 1927 było ich 34, przed rewolucją około stu). Ostateczna likwidacja klasztoru miała miejsce w 1930 r., gdy zakonnicom odebrano ostatnie pomieszczenia i cerkiew. Ihumenia Tamara zamieszkał u Anastasii Timofiejewej, którą znała jeszcze z Monasteru Piuchtickiego. W maju 1941 ihumenia spotkała byłego duchownego nazwiskiem Chudow, który następnie fałszywie oskarżył ją o głoszenie antyradzieckich poglądów.