Wstrzymano zezwolenia na wyjazd do Izraela, więc w Łodzi mieszkali i pracowali jeszcze prawie 10 lat.
W szkole ORT uczył się garbarstwa i kaletnictwa, uzyskując uprawnienia mistrzowskie. Razem ze znajomym – wspólnikiem założyli warsztat kaletniczy, który przynosił spore dochody. Mieszkał z żoną w maleńkim posklepowym pomieszczeniu przez kilka lat, dopiero krótko przed wyjazdem przenieśli się do większego, normalnego mieszkania.
Po odwilży październikowej Elizer Grynfeld otrzymał zgodę na wyjazd do Izraela. Sprzedał swoje udziały wspólnikowi, wyjechał z żoną i dwójką dzieci.
Jego matka wyszła ponownie za mąż za Mendla Koplowicza, który też przeżył getto, ale w Auschwitz zginął jego syn – Abramek Koplowicz, autor pisanych w getcie wierszy (wiersze zostały po wojnie odnalezione i dzięki Eliezerowi wydane drukiem, Eliezer mówił o sobie, że jest przyrodnim bratem Abramka Koplowicza).
W Izraelu Do Izraela dotarli z żoną 21 października 1956. Asymilacja była trudna, szczególnie, że wkrótce po przyjeździe uległ wypadkowi samochodowemu. W 1957 otrzymał pracę w przemyśle zbrojeniowym, gdzie przepracował do emerytury.