Projekt ustawy w sprawie organizacji referendum został złożony do brytyjskiego parlamentu w lipcu 2010. 16 lutego 2011 ustawę w tej sprawie (Parliamentary Voting System and Constituencies Act 2011), po przyjęciu przez brytyjski parlament, zaakceptowała królowa Elżbieta II. Ustawa wyznaczała datę głosowania na 5 maja 2011, nie ustalając przy tym żadnych progów frekwencji wymaganych dla stwierdzenia jego ważności.
Uprawnionymi do głosowania byli pełnoletni (co najmniej 18 lat w dniu głosowania) obywatele Wielkiej Brytanii i Irlandii, a także obywatele państw Wspólnoty Narodów posiadający pozwolenie na przyjazd i pobyt w Wielkiej Brytanii, traktowani jako posiadający takowe lub zwolnieni z tego obowiązku. Warunkiem koniecznym przystąpienia do głosowania była rejestracja w systemie wyborców do 14 kwietnia 2011.
Przedmiot referendum Przedmiotem głosowania była zmiana sposobu wyboru deputowanych do Izby Gmin, niższej izby brytyjskiego parlamentu. Zgłoszona propozycja przewidywała zamianę ordynacji większościowej z jedną turą głosowania, w której w jednomandatowych okręgach wyborczych elekcję uzyskuje kandydat z największą liczbą głosów (first past the post) na rzecz ordynacji większościowej (również w jednomandatowych okręgach wyborczych) z tzw.