thumb|240px|Nekrolog Piotra Brukalskiego. thumb|240px|Grób Piotra Brukalskiego w Warszawie. Piotr Aleksander Józef Brukalski (ur. 19 października 1858 w Warszawie, zm. 8 lipca 1934 w Łodzi, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie kwatera c, rzad 2, miejsce 11) – polski architekt.
Rodzina, nauka, studia Syn Jakuba, właściciela restauracji w Warszawie, i Aleksandry z Klawów, córki Jana Henryka Klawe. Ukończył w 1876 warszawską Szkołę Realną. W latach 1876–1882 studiował w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W okresie studiów zdobywał medale (1882 srebrny medal) i nagrody za dobre wyniki studiów.
Praca zawodowa Po studiach początkowo działał w Petersburgu. W tym czasie zdobył I nagrodę w konkursie na pomnik marynarzy w Odessie. W 1883 wziął udział w powtórzonym konkursie na kaplicę – mauzoleum Karola Scheiblera w Łodzi. I to był początek jego związków z Łodzią, w której osiadł na stałe w końcu lat 80. XIX w. W 1892 mieszkał i miał pracownię przy ul. Spacerowej (obecnie al. T. Kościuszki) 14, ul. Zielonej w 1900 i ul. Andrzeja (obecnie ul. Andrzeja Struga) 5 (w latach 1901–1919).