Wieś została być może powtórnie lokowana po 1434, tym razem pod nazwą odnoszącą się do Andrzeja, nie Henryka, a parafia została zredukowana do filii Wieprza, jako że była następnie wzmiankowana przez Długosza jako Gendrzychow, willa sub parochia ecclesiae de Wyeprz. W 1445 z Księstwa Oświęcimskiego wyodrębniło się księstwo zatorskie, w granicach którego znalazł się Andrychów (Jędrzychów).
Andrychów zaczął rozwijać się, gdy Zator znalazł się pod panowaniem królów polskich, później jako część województwa krakowskiego będącego w składzie prowincja małopolskiej. Miejscowość nie była jeszcze zaliczana do znaczących osad, większe od niej były pod koniec XVI wieku sąsiednie Wieprz i Inwałd, choć na początku XVI wieku Andrychów stał się centrum administracyjnym dla sąsiednich osad. W 1564 roku tereny księstwa zatorskiego, łącznie z Andrychowem, leżały w granicach Korony Królestwa Polskiegohttps://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/a/437-andrychow/96-historia-miejscowosci/68247-historia-miejscowosci..