José María Gil-Robles y Quiñones de León (ur. 22 listopada 1898 w Salamance, zm. 14 września 1980 w Madrycie) – polityk i adwokat hiszpański działający w okresie Drugiej Republiki Hiszpańskiej.
Wykształcenie Od młodości należał do politycznych i społecznych organizacji katolickich. Idąc za przykładem swego ojca, w wieku 21 lat ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Salamance. Doktorat obronił na Uniwersytecie Madryckim i w 1922 na krótki czas objął katedrę Prawa Politycznego Uniwersytetu La Laguna w San Cristóbal de La Laguna w prowincji Santa Cruz de Tenerife na Wyspach Kanaryjskich. Po powrocie do Madrytu dołączył do redakcji katolickiego dziennika El Debate (Debata), którego szefem był Ángel Herrera Oria. Był sekretarzem partii Confederación Nacional Católico-Agraria (Katolicko-Rolnicza Konfederacja Narodowa), a w 1922 dołączył do Partido Social Popular (Ludowa Partia Socjalna). W 1923 rozpoczęła się w Hiszpanii dyktatura Miguela Primo de Rivera. W tym okresie Gil-Robles związał się z José Calvo Sotelo.