Przez osiem miesięcy w ministerstwie doposażył armię (wprowadził hełmy dla wszystkich żołnierzy), stworzył fabrykę samolotów w Guadalajarze oraz zwiększył produkcję w Fabryce Broni w Toledo do 800 000 pocisków dziennie.
Szef opozycji Po zwycięstwie Frontu Ludowego w wyborach w 1936 José María Gil-Robles został szefem opozycji parlamentarnej. Jednak według ankiety przeprowadzonej przez periodyk ,,Ya" był dopiero trzecim najpopularniejszym politykiem prawicy po José Calvo Sotelo i najpopularniejszym według badania z 1936 r., José Antonio Primo de Riverze. Sytuacja w opozycji była trudna ze względu na radykalne stanowisko innego ważnego polityka – José Calvo Sotelo. Gil-Robles udał się do Francji na krótko przed zabójstwem Calvo Sotelo przez lewicowe władze II Republiki, jednak rząd Léona Bluma zmusił go do ucieczki do Portugalii.
Hiszpańska wojna domowa Podczas wojny domowej Gil-Robles polecił swoim zwolennikom poprzeć generała Francisco Franco, a fundusze partii powierzył generałowi Emilio Mola. We wspomnieniach twierdził, że nie wiedział o konspiracji wojskowych, która doprowadziła do wojnyFragment jego książki No fue possible la paz (Pokój nie był możliwy):.