Grupą hydrofobową jest zazwyczaj długi łańcuch reszty węglowodorowej, a grupą hydrofilową fragment jonowy lub silnie polarny. thumb|250px|Schemat budowy surfaktantów. Od góry: niejonowe, anionowe, kationowe i amfoteryczne Grupą hydrofilową jest grupa jonowa lub silnie polarna. W zależności od natury grupy hydrofilowej, surfaktanty można podzielić na cztery rodzaje: anionowe – aktywna powierzchniowo część cząsteczki nosi ładunek ujemny, na przykład RCOO−Na+ (mydło), RC6H4SO3− Na+ (alkilobenzenosulfonian) kationowe – aktywna powierzchniowo część cząsteczki nosi ładunek dodatni, na przykład RNH3+Cl− (sól aminy), RN(CH3)3+Cl− (czwartorzędowy chlorek amoniowy) amfoteryczne (zwitterjonowe) – ładunki dodatnie i ujemne mogą być obecne w części aktywnej powierzchniowo, na przykład RN+H2CH2COO− (długołańcuchowy aminokwas), RN+(CH3)2CH2CH2SO3− (sulfobetaina) niejonowe – część aktywna powierzchniowo nie ma żadnego widocznego ładunku jonowego, np. RCOOCH2CHOHCH2OH (monogliceryd kwasu tłuszczowego), RC6H4(OC2H4)xOH (alkilofenol polioksyetylenowany), R(OC2H4)xOH (alkohol polioksyetylenowany).