Zamierzonemu korozyjnemu zniszczeniu ulegają protektory, które są wymieniane na nowe.
Anodowa ochrona galwaniczna polega na dołączaniu elektrod, które są katodami w stosunku do metalu chronionego (są bardziej szlachetne). Na ich powierzchni redukuje się depolaryzator, a na powierzchni chronionej zachodzą anodowe reakcje utleniania metalu. Aby ochrona była skuteczna, muszą one prowadzić do powstania zwartych warstw tlenków lub innych produktów stałych (pasywacja).
Powłoki ochronne
Powłoki ochronne to warstwy materiałów, które są nakładane na powierzchnię wyrobów metalowych i niemetalowych w celu zabezpieczenia przed oddziaływaniem środowiska. Są klasyfikowane według materiału powłoki, sposobu nakładania i innych kryteriów. Między innymi wyróżnia się grupy powłok: niemetalicznych (np. powłoki malarskie, warstwy tlenkowe i inne) metalicznych, w tym – powłoki katodowe (skuteczne pod warunkiem szczelności) oraz powłoki anodowe
Rodzajem powłok ochronnych są też warstwy adsorpcyjne, tworzone przez inhibitory – związki wprowadzane do środowiska korozji i adsorbujące się na powierzchni chronionego metalu. Z punktu widzenia ochrony przed korozją elektrochemiczną wyróżnia się inhibitory: anodowe katodowe anodowo – katodowe (ogólne)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Korozja Kategoria:Metaloznawstwo