thumb|240px|Ingermanlandia w początkach XVIII w Gubernia ingermanlandzka (ros. Ингерманландская губерния) – historyczna jednostka administracyjna Rosji, gubernia ze stolicą w Szlisselburgu, obejmująca tereny położone nad Zatoka Fińską.
Nazwa pochodzi od Ingrii, po rosyjsku określanej dawniej jako Ziemia Iżorska (ros. Ижорская земля) lub Iżora (ros. Ижора), a wówczas od szwedzkiego „Ingermanland” nazwanej Ingermanlandią (ros. Ингерманландия). Oprócz terenów Ingrii gubernia obejmowała także Narwę, część Karelii z Ołońcem i obszary historycznej Rusi Nowogrodzkiej z Nowogrodem Wielkim, Starą Russą, Ładogą, Pskowem, Gdowem i Izborskiem, Twer, Jarosław, Uglicz.
Administracją guberni kierował generał-gubernator Ingermanlandii, którym był Aleksandr Mienszykow (herzog iżorskiw odróżnieniu od tytułów nadanych mu przez cesarza rzymskiego: hrabia (niem. Graf, ros. граф) w 1702 r. i książę (niem. Fürst, ros. князь) w 1705, „herzogiem iżorskim” (ros. герцог ижорский) został Mienszykow w 1707 r. z nadania cara Piotra I, który utworzył ten tytuł specjalnie dla niego.