Powstanie w Angoli – zbrojne działania rdzennej ludności przeciwko portugalskim władzom kolonialnym, jakie wybuchły w 1961 roku. thumb|left|Portugalski konwój wojskowy w Angoli (1961) thumb|left|Emblemat powstańców UPA, późniejszej FNLA
Powstanie rozpoczęło się 3 stycznia 1961 roku w regionie Baixa de Cassanje w prowincji Malanje w Angoli Portugalskiej. 15 marca 1961 doszło do pierwszych walk pomiędzy siłami powstańczymi a rządowymi, kiedy przede wszystkim zaatakowane zostały placówki policyjne. Mimo nielicznych sił, powstańcy opanowali kilkanaście miasteczek i odcięli 50 miejscowości od stolicy (Luandy).
Wskutek tych wydarzeń i w wyniku zagrożenia południe kraju opuścili bogaci obywatele portugalscy. Na miejscu pozostali jedynie biali robotnicy najemni, którzy rozpoczęli organizację oddziałów samoobrony.
Po kilku tygodniach niepokoje ogarnęły północny zachód kraju. W prowincjach Uíge i Kwanza Północna powstańcy z plemienia Bakongo zaatakowali kilkadziesiąt farm zabijając kilkuset portugalskich osadników. W przeciągu kilku miesięcy fala mordów i grabieży rozlała się na całą północną Angolę, aż po granicę z Kongo.