Latem 1919 r. interwencyjne wojska brytyjskie opuściły Baku, dzięki czemu Demokratyczna Republika Azerbejdżanu mogła prowadzić niezawisłą politykę zagraniczną. Pierwszym jej aktem było zawarcie 16 czerwca 1919 r. sojuszu wojskowego z Demokratyczną Republiką Gruzji, wymierzonego w Białych i Armenię. W odpowiedzi gen. Anton Denikin podpisał z Ormianami tajną umowę wojskową. Biali byli jedyną siłą wojskową, która z zewnątrz wspierała armię armeńską uzbrojeniem, amunicją i wyposażeniem wojskowym. W tej sytuacji Armenia zaczęła poszukiwać możliwości zawarcia sojuszy militarnych z innymi państwami. W tym celu w listopadzie 1919 r. do USA została wysłana misja wojskowa pod kierownictwem gen. Jakowa Bagratuniego. Po spotkaniach z wieloma amerykańskimi wojskowymi i działaczami politycznymi na przełomie 1919/1920 r., w tym z sekretarzem obrony, Amerykanie odrzucili możliwość udzielenia pomocy wojskowej Demokratycznej Republice Armenii.