Węgliki – nieorganiczne związki chemiczne złożone z atomów węgla i atomów metalu albo półmetalu (krzemu czy boru), mającymi mniejszą od węgla elektroujemność. Wyróżnia się węgliki jonowe, węgliki kowalencyjne, węgliki międzywęzłowe (metaliczne) i węgliki pośrednie.
Węgliki jonowe thumb|Techniczny acetylenek wapnia (karbid), barwa jest wynikiem obecności zanieczyszczeń Złożone są przeważnie z kationów litowca, berylowca albo borowca oraz anionu węglowego, w zależności od którego dzieli się je na: metanki – zawierające anion , np. węglik glinu () acetylenki – złożone z anionu (inaczej ), np. acetylenek wapnia (, karbid) allilki – które zawierają anion (), np. allilek magnezu () W kontakcie z wodą węgliki te rozkładają się z wydzieleniem głownie – odpowiednio – metanu, acetylenu i propynu ( allilen). Mają charakter zbliżony do soli, jednak w przeciwieństwie do nich nie przewodzą prądu elektrycznego. Otrzymywane są w wyniku ogrzewania metalu lub tlenku tego metalu z węglem albo węglowodorami.
Węgliki kowalencyjne W węglikach kowalencyjnych tworzące je metale są zbliżone pod względem elektroujemności do węgla. Są to przede wszystkim węglik krzemu (SiC) i węglik boru ().