Ilmārs Geige (ur. 9 marca 1942 w miejscowości Pitragciems) – łotewski polityk i działacz społeczny liwskiego pochodzenia, deputowany do Rady Najwyższej ŁSRR (1990–1993) i poseł na Sejm (1998–2002). Sygnatariusz Aktu Odnowienia Niepodległości z 1990.
Życiorys Urodził się w rodzinie rybaków w miejscowości Pitragciems w północnej Kurlandii – na obszarze tradycyjnego osadnictwa liwskiego. Ukończył szkołę podstawową w Mazirbe. W latach 1956–1960 kształcił się w szkole średniej w Dundadze. W okresie 1962–1966 służył w marynarce wojennej. W okresie 1974–1977 pogłębiał wykształcenie w technikum rolniczym w Kandavie. Od 1967 do 1990 był zatrudniony w windawskim oddziale Instytutu Projektowania "Komunālprojekts" (m.in. jako inżynier). W okresie "trzeciego odrodzenia łotewskiego" zaangażował się w działalność polityczną – w 1989 wszedł w skład rady deputowanych ludowych rejonu windawskiego. W wyborach w 1990 został wybrany do Rady Najwyższej Łotewskiej SRR jako kandydat Łotewskiego Frontu Ludowego (Latvijas tautas fronte, LTF) w okręgu Tārgale. Był sekretarzem Komisji Praw Człowieka i Spraw Narodowościowych, a także przewodniczącym Podkomisji Ochrony Praw Dziecka. Pełnił funkcję sekretarza Klubu Poselskiego LTF. 4 maja 1990 głosował za uchwałą o odnowieniu niepodległości Łotwy.