Według lokalnego oficera marynarki wojennej, statek powietrzny po kontakcie z wodą eksplodował, w wyniku czego zginęli wszyscy na pokładzie.
Ofiary W katastrofie zginęło 25 pasażerów samolotu, w tym 2 pilotów, 2 stewardesy, 2 techników, 16 dorosłych pasażerów, 1 dziecko i 2 niemowlęta. Wszystkie ciała zostały odnalezione do 11 maja 2011.
Przyczyna W dniu 7 maja 2012 roku, czyli rok po katastrofie, indonezyjska komisja wypadków lotniczych opublikowała końcowy raport ws. katastrofy. Wyjaśnia on że lot był prowadzony w trybie VFR, kiedy widzialność na zewnątrz nie przekraczała 2 km co oznaczało błąd załogi. Kapitan oraz drugi pilot mieli zbyt mały nalot na ten typ samolotu: odpowiednio 199 godzin i 234 godzin, natomiast zalecany minimalny nalot to 250 godzin.
Kapitan zapytał kilka razy drugiego pilota czy widzi pas startowy, odpowiedź była negatywna. 17 sekund po odłączeniu autopilota na wysokości 580 stóp n.p.m. odezwał się system GPWS z komunikatem „Minimum, minimum”. Na wysokości 376 stóp kapitan przerwał podejście do lądowania, zwiększając moc i skręcając gwałtownie w lewo, jednocześnie chowając klapy do pozycji 0.