Mordko Fajerman (ur. ok. 1810 w Kałuszynie, zm. po 1880) – Żyd, warszawski cymbalista uliczny, popularna postać Warszawy XIX wieku.
Zamieszkał w Warszawie po pożarze w Kałuszynie; utrzymywał się z gry na cymbałach po domach i podwórzach, grając niemal wyłącznie melodie tradycyjnie polskie, szczególnie mazury. Niekiedy, ale mniej chętnie, grywał także na skrzypcach. Sam zajmował się naprawą i renowacją swoich cymbałów. Nosił zaczerpnięty z Pana Tadeusza przydomek Jankiel. Zdołał z gry na cymbałach utrzymywać się przez wiele lat, a także wychować pięcioro dzieci; nie miał jednak uczniów, a ok. 1880 zaprzestał działalności muzycznej, zapewne wkrótce zmarł.
O osobie Mordko Fajermana pisał m.in. Zygmunt Gloger w Encyklopedii staropolskiejEmil Noiński, Fajerman Mordko (ok. 1781-po 1878), artysta ludowy, cymbalista warszawski, [w:] Słownik biograficzny Południowego Podlasia i Wschodniego Mazowsza, t. 3, redakcja J. Piłatowicz, K. Maksymiuk, H. Świeszczakowska, Siedlce 2019, s. 37-38., sylwetka cymbalisty znalazła się także w Polskim Słowniku Biograficznym. Aleksander Śnieżko napisał w Polskim Słowniku Biograficznym m.in. "Starzec był wątły, a jednak gdy pałeczki ujął palce i w cymbałki uderzył, tak się odradzał i taką miał pewność uderzenia, że dopiero poznawałeś w nim niezmordowanego i pełnego zapału artystę.