Stał się faworytem bez patrona, wytyczającym trendy w modzie, podejmowanym przez różne elementy brytyjskiej socjetyKelly, Campbell, Jerrold.
thumb|200px|Rzeźba Brummella na Jermyn Street. Jego spirala długów nieprzerwanie nakręcała sięCampbell. W 1816 roku zbiegł przed żądającymi spłaty należności przekraczających tysiące funtów wierzycielami przez Calais do Francji. Brummell miał w zwyczaju traktować długi wynikające z hazardu jako długi honorowe – to je spłacał w pierwszej kolejności. Zdarzył się jednak wyjątek. Postawił ostatni zakład zapisany na jego nazwisko w księdze zakładów White’a. Zakład datowany jest na marzec 1815 roku, dług został później oznaczony jako niespłacony, 20 stycznia 1816 rokuThe Regency Underworld, Donald A Lowe.
We Francji żył wspomnieniami swojego przeszłego życia. Dzięki naciskom Lorda Alvanleya i markiza Worcester uzyskał posadę konsula w Caen, co zapewniło mu roczną rentę. Urząd piastował do 1837 roku, tj. do kresu panowania króla Wilhelma IV. Nie mogąc już dłużej żyć jak książę, zrezygnował ze swoich dotychczasowych przyzwyczajeń. W 1838 roku z rozpoznaniem syfilisu i demencji trafił do szpitala Bon Sauveur w Caen, gdzie umarł po dwóch latach bez grosza przy duszy, z objawami szaleństwa wywołanego kiłą i dwoma udarami.