Bajt Surik (arab. بيت سوريك; hebr. בית סוריכ) – palestyńska wioska położona w muhafazie Jerozolima, w Autonomii Palestyńskiej.
Leży w południowej części Samarii, w odległości 12 kilometrów na północny zachód od Jerozolimy.
Historia Lokalna tradycja przypisuje pochodzenie mieszkańców wioski z historycznego regionu Hidżaz w Arabii Saudyjskiej. W 1901 badania archeologiczne odkryły w wiosce pozostałości mozaiki pochodzącej z okresu Bizancjum.
Po upadku Imperium Osmańskiego wieś Bajt Surik weszła w skład Mandatu Palestyny. W dniu 29 listopada 1947 Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło Rezolucję nr 181 w sprawie podziału Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Tutejsze tereny miały znajdować się w państwie arabskim. Podczas wojny domowej w Palestynie wioska była bazą wypadową arabskiej bojówki Abd al-Qadir al-Husajniego (Armia Świętej Wojny). Atakowano stąd żydowskie konwoje do Jerozolimy. W ramach działań odwetowych w grudniu 1947 siły żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana zaatakowały wioskę. W dniach 19-20 kwietnia 1948 siły Brygady Harel zdobyły wioskę. Wysadzono wówczas część domów. Na początku wojny o niepodległość wioskę zajął jordański Legion Arabski. Po wojnie Bajt Surik pozostała pod okupacją Transjordanii.