W budynku działał pierwszy w mieście zawodowy teatr, którego enterprenerem był Wojciech Bogusławski. W budynkach kolegialnych działało też pierwsze w Poznaniu laboratorium fizyczne. W 1810, na narożniku ulicy Wrocławskiej, działała najstarsza w mieście pensja i szkoła dla dziewcząt prowadzona przez Szczepana Trimaila. W okresie zaboru pruskiego, a także okupacji niemieckiej ulica nosiła nazwę Taubenstrasse.
Kamienica przy ul. Gołębiej 2, stanowiąca siedzibę Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, ozdobiona jest gotyckim portalem z XVI wieku (odkryto go w latach 60. XX wieku). Na narożniku ul. Wrocławskiej stoi XV-wieczna kamienica nazywana Palazzo Rosso. W jej miejscu istniała kiedyś osada wczesnośredniowiecznaMarta Tylenda, Kamienica przy narożniku ulic Gołębiej i Wrocławskiej jak nowa, w: Gazeta Wyborcza, 21.3.2008, s. 4.. Inne cenne budynki przy ulicy, to zlokalizowane pod numerem: 3 (z lat 1869–1871), 4–4a (z lat 70. XIX wieku), 6 (z 1866 autorstwa zapewne Gustava Schultza) i 7 (z lat 70. XIX wieku).
Przed II wojną światową ulicę zamieszkiwali głównie drobni