Dom Handlowy Woźniaka, Dom Towarowy Woźniaka (pełna nazwa ofic. "Dom Handlowy Franciszka Woźniaka w Poznaniu") – dom towarowy w Poznaniu działający w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Sklep ulokowany był w kamienicy przy Starym Rynku nr 85, na narożniku z ul. Rynkową. Jego założycielem i właścicielem był kupiec wielkopolski Franciszek Woźniak (1891–1986).
Budynek był dawniej siedzibą hrabiów Mycielskich, później miał licznych lokatorów. W 1904 r. miał w nim miejsce pożar, a rok później budynek został przebudowany na dom handlowy wg projektu Martina Sonnabenda. Właścicielem był wówczas Samuel Santer, a mieściły się w nim liczne sklepy. Franciszek Woźniak kupił go w dwóch ratach w 1925 r. i uruchomił sklep bławatny. Sprzedawał m.in. materiały na ubrania, futra, bieliznę, obrusy, dywany i galanterię. Pod koniec lat 30. w sklepie zatrudnionych było ok. 70 pracowników i 30 uczniów. Franciszek Woźniak uzyskał na tyle silną pozycję w kręgach handlowych, że w 1936 r. został wybrany na prezesa wielkopolskiego Związku Towarzystw Kupieckich. Wygląd domu handlowego Woźniaka w 1937 r. można zobaczyć na druku reklamowym zamieszczonym na s. 439 Kroniki Miasta Poznania z 2003 r.