Wojna francusko-austriacka – konflikt zbrojny toczący się w 1859 pomiędzy II Cesarstwem Francuskim i Królestwem Sardynii i Piemontu a Cesarstwem Austrii.
Historia W roku 1859 stojący na czele rządu piemonckiego Camillo Cavour zamierzał wypowiedzieć wojnę Austrii, co miało na celu wyparcie jej wpływów z Włoch i doprowadzenie do zjednoczenia pod rządami dynastii sabaudzkiej.
Jako sprzymierzeńca w tym przedsięwzięciu pozyskał on Napoleona III, zawierając z nim w czerwcu 1858 układ z Plombières, w którym uzgodniono wspólne działania przeciwko Austrii. Celem obu stron było wyparcie Austriaków z Włoch, założenie trzech państw na ziemiach Italii: Górnej Italii pod przewodnictwem sardyńsko-piemonckim, królestwa środkowych Włoch i Mediolanu oraz Sycylii. Pieczę nad całym państwem miał sprawować papież. Za pomoc w wojnie i przekazanie Lombardii Francja otrzymała od Królestwa Sardynii Niceę i Sabaudię.