Maszyna otrzymała oficjalną nazwę Kyū-San-Shiki Tankeibakugekiki (Jednosilnikowy Lekki Samolot Bombowy Typ 93, znany również pod skrótowym oznaczeniem 93-Tankei), a wraz z wejściem systemu numeracji Ki Go oznaczenie Ki-3. W styczniu 1934 roku w zakładach Kawasaki w Gifu uruchomiono produkcję seryjną samolotu. Do marca 1935 roku wybudowano tam 200 egzemplarzy, do których dołączyło jeszcze 40 samolotów z wytwórni Kabushiki-gaisha Ishikawajima Hikōki Seisakusho w Tachikawa. Niestety eksploatacja samolotów ujawniła jego główną wadę, która stała się przyczyną przerwania produkcji samolotu – nieustające problemy z silnikiem Kawasaki BMW IX, w których permanentnie dochodziło do awarii sprężarek. Ich naprawa była niemożliwa do wykonania w warunkach polowych. W zaistniałej sytuacji lotnictwo armii lądowej zostało zmuszone do przedłużenia eksploatacji samolotów Kawasaki Typ 88 i szybkiego znalezienia następców Ki-3Leszek A. Wieliczko, Pierwsze lekkie bombowce. Samoloty bombowe japońskiego Lotnictwa Armii, „Lotnictwo”, nr 5 (2011), s. 74-79, .