W skład załogi pojazdu wchodzą trzy osoby: kierowca-celowniczy, dowódca i radiooperator. Kierowca w czasie jazdy prowadzi pojazd, a w czasie postoju prowadzi ogień z armaty, gdyż aby naprowadzać nieruchomą armatę na cel musiano zastosować celowanie całym czołgiem. Naprowadzanie w poziomie następuje przez obrót całego wozu. By to umożliwić, zastosowano w układzie kierowania przekładnię hydrostatyczną, przez co pojazd może wykonać skręt o dowolnym promieniu lub nawet w miejscu. Aby umożliwić naprowadzanie armaty w pionie, zastosowano hydropneumatyczne zawieszenie wszystkich czterech par kół jezdnych z płynnie niezależnie regulowanym ciśnieniem w poszczególnych siłownikach. Dało to możliwość pochylania kadłuba w zakresie od –10° do +12° oraz obniżanie wozu do wysokości 1,75 m. Kierowca, a także dowódca czołgu (jego decyzje są traktowane przez system jako nadrzędne) dysponują uniwersalnym przyrządem obserwacyjno-celowniczym OPS-1, który jest stabilizowany w płaszczyźnie pionowej. Z kolei w płaszczyźnie poziomej jest stabilizowana wieżyczka dowódcy o kącie obrotu 208° z dodatkowymi czterema peryskopami do obserwacji. W Stridsvagn 103 brak przyrządu do obserwacji w nocy.