W 1969 roku zmodyfikowano czołg przez wyposażenie go w dalmierz laserowy LV-300 firmy Simrad sprzężony ze zmodyfikowanym przyrządem obserwacyjno-celowniczym OPS-1L. Zmieniono również turbinę gazową oraz przystosowano czołg do pływania. Jego prędkość maksymalna przy pokonywaniu przeszkody wodnej wynosi 6 km/h. W pojeździe jako dodatkowe standardowe wyposażenie zastosowano lemiesz do usuwania min, stanowiący dodatkową ochronę dolnej przedniej części kadłuba. Tak zmodyfikowany czołg otrzymał oznaczenie Stridsvagn 103B. W 1971 roku zakończono produkcję seryjną tego czołgu. thumb|left|300px|Czołg Stridsvagn 103C w Muzeum wojsk pancernych w Munster W latach 1986–1989 przeprowadzono modernizację posiadanych przez armię szwedzką czołgów Stridsvagn 103B poprzez zainstalowanie systemu kierowania ogniem z dalmierzem laserowym i cyfrowym przelicznikiem balistycznym, zamontowanie nowych amerykańskich silników dwusuwowych Detroit Diesel 6V-53T o mocy 292 KM (215 kW). Tak zmodernizowane czołgi oznaczono jako Stridsvagn 103C.

Łącznie w latach 1966–1971 zbudowano 300 czołgów Stridsvagn 103.