– 14 Pułku Artylerii Konnej Ukraińskiego Okręgu Wojskowego. W 1934 r. tymczasowo pełnił funkcję szefa oddziału gospodarczego sztabu 14 Dywizji Kawalerii. Od poł. kwietnia 1935 r. był szefem oddziału gospodarczego sztabu II Korpusu Kawalerii. Pod koniec stycznia 1936 r. otrzymał stopień technika-intendenta 1 rangi. Od poł. sierpnia 1937 r. pełnił obowiązki adiutanta w inspekcji kawaleryjskiej Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Pod koniec kwietnia 1938 r. został awansowany do stopnia porucznika, zaś w połowie maja 1939 r. – kapitana. Pod koniec marca 1940 r. objął funkcję zastępcy szefa 5 oddziału sztabu II Korpusu Kawaleryjskiego. W połowie lipca tego roku awansował na majora. Od końca października 1940 r. był starszym zastępcą szefa oddziału gospodarczego tyłów Armijnej Grupy Kawaleryjskiej Kijowskiego Wydzielonego Okręgu Wojskowego. Na początku marca 1941 r. objął funkcję zastępcy szefa oddziału tyłów 26 Armii. W sierpniu tego roku dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Pod koniec 1944 r. wstąpił do Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Od stycznia 1945 r. był w stopniu majora zastępcą szefa wydziału tyłów oddziału zaopatrzenia materialno-technicznego sztabu Sił Zbrojnych KONR. 9 maja tego roku wraz ze sztabem i częścią oddziałów "własowskich" poddał się Amerykanom. W połowie 1945 r.