W 1807 powstał seniorat śląski, któremu z czasem podległe zostały wszystkie zbory na Śląsku Austriackim.
Dzięki rewolucji w latach 1848–1849 zostały zrównane prawa luteran z prawami katolików jako jednostek. Podstawę prawnego bytu Kościoła ewangelickiego w Austrii stanowił „Patent Protestancki” wydany w 1861 r. przez cesarza Franciszka Józefa I. Okres równouprawnienia wyznaniowego kontynuował proces wyodrębniania się nowych parafii, również z parafii cieszyńskiej.
Według schematyzmu kościelnego z 1875 zbór obejmował Cieszyn z przedmieściami oraz okoliczne wsie: Bażanowice, Błogocice, Bobrek, Boguszowice, Brzezówka, Dzięgielów, Gułdowy, Gumna, Hażlach, Kalembice, Kocobędz, Kojkowice, Koniaków, Końska, Kostkowice, Koty, Krasna, Leszna Dolna, Łąki, Ligota Alodialna, Marklowice, Mistrzowice, Mnisztwo, Mosty, Niebory, Ogrodzona, Olbrachcice, Podobora, Pastwiska, Puńców, Ropica, Rudów, Sibica, Stanisłowice, Trzanowice, Trzyniec, Trzycież, Wielopole, Zamarski i Żuków zamieszkałych przez około 12 000 luteran.
Po zapełnieniu się starego przykościelnego cmentarza założono w 1887 nowy cmentarz przy ul.