Powstała parafia obejmowała Skoczów i okolice, wyodrębniła się z obszarów trzech dotychczasowych parafii w: Cieszynie, Ustroniu i Drogomyślu.
Pierwszym pastorem w Skoczowie został Jan Karzeł, po jego śmierci w 1888 r. zastąpił go ks. Andrzej Krzywoń, który pełnił równocześnie funkcję seniora śląskiego a później superintendenta. W 1870 r. zbór liczył ok. 2200 parafian, a nabożeństwa wygłaszane były w języku polskim i raz w miesiącu niemieckim dla około 100 niemieckojęzycznych zborowników. Trzecim proboszczem w Skoczowie został ks. Józef Gabryś z Drogomyśla. Funkcję tę sprawował w latach 1912–1945, który był aktywnym zwolennikiem Śląskiej Partii Ludowej.
W 1925 parafia zrzeszała 3 257 wiernych a w 1937 3 150.
W czasach II wojny światowej kościół i plebania zostały poważnie uszkodzone. Dwa większe dzwony zarekwirowane zostały na cele wojenne. W czerwcu 1945 roku obowiązki administratora, a następnie proboszcza objął ks. Gustaw Broda. W czasie wojny współpracował z Batalionami Chłopskimi. W trudnych warunkach powojennych wyremontowano podniszczony kościół oraz plebanię, a także rozpoczęto odbudowę zniszczonego kościoła w Wieszczętach-Kowalach. Ks. Broda funkcję proboszcza pełnił w Skoczowie do 1956. Od 1956 do połowy 1959 roku skoczowską parafią administrował ks. Leopold Raabe.