Dopiero w linii Kaina, ukazanej jako naganna, dochodzi do odstępstwa od monogamii, kiedy to Lamech bierze sobie dwie żony (Rdz 4,19) w epoce patriarchów Abraham ma początkowo tylko jedną żonę i dopiero z powodu jej bezpłodności poślubia niewolnicę Hagar. Oprócz nich ma konkubinę Keturę (Rdz 25,1). W przypadku innych patriarchów sprawa ma się różnie – Nahor (Rdz 22, 20-24) i Elifaz (Rdz 36, 11n) mają po jednej żonie i konkubinie, ale Jakub poślubia dwie siostry – Leę i Rachelę (Rdz 29,15-30; 30,1-9). Ezaw natomiast ma trzy żony (Rdz 26, 34; 28,9; 36,1-5) w epoce sędziów Gedeon ma wiele żon (Sdz 8,30n), a poligamia jest legalna (Pwt 21, 15-17) choć prawdopodobnie niezbyt częsta w epoce królewskiej królowie nierzadko posiadają duże haremy. Dopiero znacznie później Talmud ogranicza liczbę żon do czterech dla zwykłych poddanych i do osiemnastu dla króla. Jednak Księgi Samuela i Królewskie opowiadające o całym okresie monarchii, odnotowują tylko jeden przypadek bigamii wśród zwykłych ludzi – u ojca Samuela z epoki sędziów. Podobnie Księga Mądrości nie mówi o poligamii, a ustępy traktujące o kobietach i ognisku domowym można rozumieć w kontekście rodziny monogamicznej (Prz 5,15-1; Koh 9,9;