Po przekroczeniu dwunastego i pół roku życia dziewczyna nazywana była bôgèrèt i mogła współdecydować o swoim małżeństwie (Miszna-Ketubot IV, 4 oraz 40a-b)Por..
Pierwszym stopniem małżeństwa był akt zaręczyn (hebr. aras). Towarzyszył mu podarunek (mohar) dla rodziców, którego część, albo przynajmniej jakieś prezenty, otrzymywała sama wybrana (por. Rdz 24,53; 31,15; 34,12). Mógł on być złożony w formie pracy w polu lub służby wojennej (por. Rdz 29; 1 Sm 18,25). Mohar jest czasem przez niektórych autorów błędnie interpretowany jako zapłata. Od dnia zaręczyn do panny młodej odnosiły się te same zasady jak wobec żony (Pwt 22,23-24)Por. R. de Vaux OP, Instytucje Starego Testamentu, t. 1, Poznań 2004, s.34n..
Pożycie płciowe W judaizmie potrzeby seksualne winny być zorientowane wyłącznie na małżeństwo i służyć prokreacji i stabilizacji rodziny. Dlatego odrzuca się konkurencyjne formy przed- i pozamałżeńskiej aktywności seksualnej (w tym autoerotycznej i homoseksualnej). W czasach starotestamentowych dozwolony był natomiast konkubinat z nałożnicami.