Jan Wieczorek (ur. 17 maja 1900 w Wólce Brzezińskiej, zm. 9 marca 1951 w Łodzi) – polski lekkoatleta, mistrz i rekordzista Polski.
Kariera sportowa Był wszechstronnym lekkoatletą. Zdobywał mistrzostwo Polski w pięcioboju w 1930, 1931 i 1932, w dziesięcioboju w 1930 i 1932 oraz w biegu na 110 m przez płotki w 1934. Był wicemistrzem Polski w skoku o tyczce w 1928 i 1929, w pięcioboju w 1927, 1933 i 1935 oraz w dziesięcioboju w 1928, 1929, 1931 i 1934, a także brązowym medalistą w skoku o tyczce w 1927 i w biegu na 110 m przez płotki w 1932, 1933 i 1935.
Był również halowym mistrzem Polski w biegu na 50 m przez płotki w 1935, wicemistrzem w skoku w dal w 1935 oraz brązowym medalistą na 50 m przez płotki w 1933 i 1934 oraz w skoku w dal w 1933.
Był rekordzistą Polski w biegu na 110 m przez płotki (15,5 s 14 października 1934 w Wilnie) oraz w pięcioboju (3828,77 p 13 sierpnia 1932 w Wilnie).
W latach 1928–1934 startował w siedmiu meczach reprezentacji Polski (12 startów), bez zwycięstw indywidualnych.
Rekordy życiowe Wieczorka: