ponownie zastępcą szefa oddziału mobilizacyjnego sztabu 80 Dywizji Strzeleckiej. W październiku tego roku został zastępcą szefa sztabu dywizji. W tym roku awansował do stopnia majora, zaś w 1940 r. podpułkownika. We wrześniu 1941 r., po zniszczeniu dywizji, dostał się do niewoli. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Jesienią 1944 r. wstąpił do nowo formowanych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W grudniu tego roku wraz z grupą oficerów „własowskich” prowadził werbunek do Sił Zbrojnych KONR w obozach jenieckich w okupowanej Norwegii. Od stycznia 1945 r. był zastępcą dowódcy rezerwy oficerskiej przy sztabie Sił Zbrojnych KONR. 9 maja tego roku wraz ze sztabem i częścią oddziałów "własowskich" poddał się Amerykanom. Był osadzony w obozach jenieckich we wsi Kladenské Rovné, mieście Friedbeg, Ganacker, zaś po 18 sierpnia w Ratyzbonie. Dalsze jego losy są nieznane.
Bibliografia Kirył M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерала - лейтенанта А. А. Власова, 1944 - 1945, 2001
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie)