Michaił Iwanowicz Gołowinkin, ros. Михаил Иванович Головинкин (ur. 10 września 1908 we wsi Wołchożki w tulskiej guberni, zm. ?) – radziecki wojskowy (major), dowódca 2 Batalionu Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej, batalionu 700 Wschodniego Pułku Specjalnego Przeznaczenia, jednego z Batalionów Wschodnich, a następnie 3 Pułku Piechoty 2 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz monarchistyczny.
Ukończył 5-klasową szkołę we wsi Griszowy. W połowie października 1930 r. został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Służył w 241 Pułku Strzeleckim. W styczniu 1933 r. ukończył połączoną szkołę piechoty im. Lenina, po czym został dowódcą plutonu 143 Pułku Strzeleckiego. Od marca tego roku dowodził plutonem 4 Pułku Strzeleckiego. W maju 1934 r. objął dowództwo plutonu szkoły pułkowej 143 Pułku Strzeleckiego. Od grudnia tego roku dowodził kompanią pułku. W 1937 r. awansował do stopnia porucznika. W październiku 1939 r. został dowódcą pododdziału szkoleniowego okręgowych kursów młodszych komisarzy politycznych. Od stycznia 1940 r. dowodził kompanią w smoleńskiej szkole wojskowo-politycznej. Pod koniec sierpnia tego roku w stopniu kapitana objął dowództwo batalionu 392 Pułku Strzeleckiego.