Niestety w tej ostatnie roli z racji niewielkiego wagomiaru przenoszonych bomb jego skuteczność była zbyt mała, jak na wymagania armii. W zaistniałej sytuacji na początku 1925 roku Biuro ds. Lotnictwa Armii (Rikugun Kōkūbu) ogłosiło wymagania na całkowicie nowy typ samolotu: lekkiego bombowca zdolnego do przenoszenia ładunku bomb oraz do ostrzeliwania celów naziemnych. Maszyna swoimi osiągami miała przewyższać Otsu 1, być zdolna do przenoszenia bomb dużych wagomiarów i uzbrojona w stałe karabiny maszynowe. Ofertę skierowano do trzech firm: Nakajima, Kawasaki i Mitsubishi. Niezależnie od wytwórni lotnictwo Armii podjęło próbę zbudowania samolotu własnymi siłamiLeszek A. Wieliczko, Pierwsze lekkie bombowce. Samoloty bombowe japońskiego Lotnictwa Armii, „Lotnictwo”, nr 5 (2011), s. 74-79, .
Projekt Mitsubishi zaproponowało lotnictwu Armii dwa projekty. Jednym z nich był specjalnie w tym celu zaadaptowany morski, pokładowy samolot bombowo-torpedowy Typ 13 (oznaczenie fabryczne 2MT1). Drugim był opracowany od podstaw samolot oznaczony fabrycznie jako 2MB2. 2MB2 powstał w zespole kierowanym przez głównego konstruktora firmy Nobushiro Nakata i jego asystenta Satsuo Tokunaga. Wyniki prac konsultował niemiecki inżynier Alexander Baumann.