Wasilij Filippowicz Diemidow, ros. Василий Филиппович Демидов (ur. we wsi Astapowo guberni riazańskiej, zm. w 1946 w ZSRR) – radziecki wojskowy (podpułkownik), szef 2 wydziału oddziału formowania sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji pod koniec II wojny światowej.
Życiorys W 1914 r. ukończył szkołę średnią w Daniłowie, zaś w 1916 r. moskiewską szkołę praporszczików. Brał udział w I wojnie światowej. Doszedł do stopnia porucznika w szeregach 128 Starooskolskiego Pułku Piechoty. Na pocz. października 1918 r. został zmobilizowany do wojsk bolszewickich. Walczył z powstańczymi oddziałami ukraińskimi. Dowodził plutonem 3 batalionu zapasowego Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od lutego 1919 r. był zastępcą adiutanta 1 zapasowego pułku strzeleckiego 14 Armii. W sierpniu tego roku został adiutantem pułku. W maju 1920 r. został adiutantem w 57 Pułku Strzeleckim. Od czerwca 1921 r. był wykładowcą w batalionie robotniczym Moskiewskiej Dywizji Robotniczej. W lutym tego roku objął funkcję adiutanta Samodzielnego Batalionu Karnego Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od kwietnia dowodził kompanią 11 Pułku Kolejowego, zaś od października 1923 r. kompanią 42 Pułku Strzeleckiego. W marcu 1924 r. został zdemobilizowany z Armii Czerwonej.