Sławomir Antoni Dąbrowa (ur. 13 lutego 1938 w Sulejowie, zm. 16 czerwca 2020 w Warszawie) – polski prawnik i dyplomata, ambasador w Szwecji (1987–1990), Jugosławii (1996–2001) i Bułgarii (2003–2006), wiceminister spraw zagranicznych (2002–2003).
Życiorys Syna Antoniego i Mirosławy. W 1960 ukończył studia w zakresie prawa międzynarodowego publicznego w Szkole Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie. W 1963 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, a w 1974 stopień doktora habilitowanego nauk prawnych na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Od 1960 pracował w dyplomacji. Początkowo był radcą w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 1966–1970 był II i I sekretarzem ds. prawnych Misji Polskiej przy ONZ w Genewie. Po powrocie do Polski objął funkcję naczelnika Wydziału Prawa Międzynarodowego w Departamencie Prawno-Traktatowym, a w 1973 został wicedyrektorem Departamentu Studiów i Programowania. Od 1975 był ambasadorem i przewodniczącym polskiej delegacji na rokowania rozbrojeniowe w Wiedniu. W latach 1977–1979 ponownie pełnił funkcję wicedyrektora Departamentu Studiów i Programowania.
Od 1960 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.