Pułk Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego (parp) – oddział artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego ludowego Wojska Polskiego (JW Nr 5621).
Pułk został sformowany latem 1948 roku w garnizonie Szlaga według etatu Nr 4/41 o stanie 669 żołnierzy. Jednostka powstała na bazie dwóch samodzielnych dywizjonów artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego (były 6 i 9 darp).
Latem 1950 roku pułk został przeformowany na etat Nr 4/50. W nowej strukturze, opracowanej 24 lipca 1950 roku, został zwiększony stan etatowy do 1021 wojskowych. Utworzony został trzeci dywizjon artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego. W skład każdego z trzech dywizjonów wchodziły dwie baterie rozpoznania dźwiękowego, bateria rozpoznawczo-topograficzna, pluton rozpoznania wzrokowego i pluton rozpoznania fotograficznego.
Latem 1951 roku pułk został rozformowany. Na bazie dywizjonów artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego wchodzących dotychczas w skład pułku zostały zorganizowane dywizjony artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego dywizji artylerii przełamania według etatu Nr 4/64.