Wraz z profesorem Juliuszem Stachurskim był współautorem pionierskiej pracy Defektoskopia magnetyczna lin stalowych (1969), tłumaczonej na języki rosyjski i angielski. Dwukrotnie był prodziekanem Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH. W 1967 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym, zaś pięć lat później objął funkcję dyrektora Instytutu Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Automatyki, którą pełnił do przejścia na emeryturę w 1982 roku. W 1974 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
Był autorem lub współautorem 43 patentów, 193 publikacji oraz kilkuset innych opracowań. Należał do Sekcji Mechanizacji Górnictwa Komitetu Górnictwa Polskiej Akademii Nauk. W 1993 roku otrzymał doktorat honorowy Akademii Górniczo-Hutniczej. Był członkiem Komitetu Naukowo-Programowego „Zeszytów Naukowo-Technicznych Katedry Transportu Linowego AGH”. Był także współtwórcą i w latach 1995–2001 prezesem Konwentu Seniorów AGH.
2 lipca 1990 roku został wybrany przewodniczącym Zarządu Okręgu Krakowskiego Światowego Związku Żołnierzy AK.