od czerwca pełnił funkcję sekretarza. W sierpniu współorganizował strajk okupacyjny w kopalni Escarpeller w Leforest. Następnie zorganizował akcję w obronie ekspulsowanych polskich rodzin górniczych. Wyrzucony za to z pracy w kopalni Vazier, dzięki pomocy działaczy CGT (Confederation Generale du Travail) i FPK, znalazł pracę w koksowni w Douai. Członek Polskich Grup Francuskiej Sekcji Czerwonej Pomocy, działacz Związku Zawodowego Górników i MOPR, od 1935 sekretarz MOPR na departament Nord. Założył kilka patronatów nad więźniami politycznymi w Polsce, korespondował w związku z tym ze Stefanią Sempołowską.
W maju i czerwcu 1936 czynny w walce strajkowej, zdobył popularność jako okręgowy działacz polskiej sekcji górników przy CGT w de. Nord. Prowadził tam skuteczną akcję na rzecz założenia komunistycznego „Dziennika Ludowego”, pozyskując przyszłych abonentów i zbierając środki na uruchomienie pisma (ukazywało się od grudnia 1936 do października 1938. Z kolei centralne kierownictwo polskich grup skierowało go jako instruktora do departamentów Meurthe i Mozela w północno-wschodniej Francji, w celu utworzenia tam organizacji lewicowych i przeciwdziałania wpływom polskich stowarzyszeń „klerykalno-sanacyjnych” (m.in. w Hayange). We wrześniu 1936 powołany do Komitetu Okręgowego Polskich Grup FPK w dep.